Rainy day..

Επιτέλους ήρθε και η πρώτη βροχή! Αυτός είναι καιρός.... Να έχεις τα παράθυρα ανοιχτἀ, με τις σίτες και να μπαίνει η δροσιά... Να μυρίζεις αυτή τη χαρακτηριστική μυρωδιά της βροχής, και να ακούς τις σταγόνες μαζί με τα μπουμπουνητά...

Το μόνο που μένει είναι να έρθει σιγά σιγά και το κρύο! Να χουχουλιάσουμε κάτω απο το παπλωματάκι με ένα βιβλίο αγκαλιά. Υπάρχει κάτι καλύτερο;

Έχετε ποτέ μετρήσει πόσα βιβλία διαβάζετε μέσα σε μία χρονιά; Εγώ το αναρωτήθηκα όταν μπήκε ο Γενάρης, με αποτέλεσμα να σημειώνω απο τότε κάθε βιβλίο που διαβάζω.. Μέχρι στιγμής έχω φθάσει τα 55 βιβλία! Ήθελα να πετύχω να διαβάσω 100 βιβλία μέσα στο 2011. Δεν ξέρω αν θα προλάβω να πετύχω το στόχο μου, μιας και μένουν 3 μήνες μόνο, αλλά και γιατί όχι;

Δε νομίζω ότι έχω περάσει περίοδο της ζωής μου που να μη διαβάζω ένα βιβλίο. Ακόμη και όταν έδινα πανελλήνιες διάβαζα λογοτεχνικά.. Το πώς έβρισκα χρόνο αυτό είναι άλλο θέμα... Θυμάμαι τη χαρά που ένιωσα όταν κατάφερα να διαβάσω το πρώτο μου βιβλίο. Ήταν ένα γαλλικό παραμύθι, ακόμη μπορώ να νιώσω την ικανοποίηση που με γέμισε! Ήταν λες και μοθ ανοίχτηκε ένας εντελώς νέος κόσμος!

Ως γνωστός ονειροπόλης τα βιβλία με βοηθούσαν να δραπετεύω... Να ζω σε άλλους κόσμους, μακρυά απο το δικό μας. Θυμάμαι επίσης την πρώτη φορά που αγόρασα βιβλίο με το χαρτζηλίκι μου. Το είχα σα θησαυρό... Ήταν σε ένα μικρό πανέμορφο βιβλιοπωλείο στο Παρίσι και με είχε πάει ο παππούς μου. Δε μπορούσα με τίποτα να αποφασίσω ποιό να πάρω. Τα ήθελα όλα... Έπαιρνα ένα, το άφηνα, έπαιρνα άλλο.

Απο τότε έγινε ιεροτελεστία η στιγμή που θα διαλέξω ένα βιβλίο. Όταν μπαίνω στο βιβλιοπωλείο πρέπει να με φωνάξει, να το νιώσω να με τραβάει. Στη συνέχεια θα το ξεφυλλίσω, θα το μυρίσω (με κίνδυνο να γίνω ρεζίλι λολ), και πρέπει να μου κάνει το κλικ για να το αγοράσω... Η καλύτερή μου είναι όταν πηγαίνω σε ένα συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο στο Παρίσι το οποίο έχει παλιά βιβλία, δερματόδετα αλλά και μεταχειρίσμενα (σε καλή κατάσταση). Έχει μια μυρωδιά το μαγαζί αυτό που είναι λες και σε ναρκώνει.

Έχουν και τα μεταχειρισμένα βιβλία τη χάρη τους.. Αναρωτιέσαι ποιός να το είχε πριν; Γιατί να το αγόρασε; Γιατί το πούλησε; Πού να ταξίδεψε άραγε το βιβλίο αυτό;

Ανέκαθεν όταν τελείωνα ένα βιβλίο, νιώθω ένα είδους κενό. Σαν να χάνω κάποιους φίλους. Θέλω συνήθως 2 ή 3 μέρες μέχρι να πιάσω ένα νέο βιβλίο και να βυθιστώ σε ένα νέο σύμπαν.. Η καλύτερή μου είναι όταν διαβάζω κάποια συνέχεια. Πώς νιώθεις όταν ξαναβρίσκεις τους φίλους του καλοκαιριού; Ε,κάτι τέτοιο...

Αν ήθελε κάποιος να με τιμωρήσει άσχημα θα έπρεπε να μου πάρει όλα τα βιβλία μου.. Το όνειρό μου; Αν ποτέ καταφέρω να χτίσω ένα δικό μου σπίτι, σίγουρα θα υπάρχει ένα δωμάτιο αναγνωστήριο. Οι τοίχοι απο πάνω μέχρι κάτω θα είναι βιβλιοθήκη, και στη μέση ένας άνετος καναπές για να διαβάζω, και φυσικά ένα τζάκι... Λίγο ουτοπικό μου φαίνεται, αλλά πού ειναι το κακό να έχεις όνειρα;;

Το αστείο είναι ότι ήδη έχω αρχίσει να φτιάχνω τη βιβλιοθήκη για τα παιδιά μου.. Ειδικά τώρα τελευταία με έχει πιάσει μια μανία να αγοράζω ό,τι όμορφο παραμύθι βλέπω. Και κυκλοφορούν τόσα μα τόσα πολλά. Κυρίως αυτά που έχουν όμορφες εικονογραφήσεις.. Αν και με τα δικά μου παραμύθια που είχα ως παιδί, ήδη θα έχουν μια πλήρη βιβλιοθήκη.. Ένα βιβλίο παραπάνω όμως ποτέ δεν βλάπτει!!

Τί είναι λοιπόν για εσάς τα βιβλία; Ποιό βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο; Ποιό σας έχει σημαδέψει;