Ένας γνωστός μας έφυγε απο καρκίνο. Ετών 30.
Ο ηθοποιός απο τη σειρά Spartacus έφυγε απο καρκίνο. Ήταν νέος.
Θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση τους. Λίγο έλειψε και θα ήμουν. Κι όμως δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να ακολουθήσω την ίδια πορεία. Είναι τραγικό να κάθεσαι και να τρέμεις ότι ίσως κάποια στιγμή αυτό το "θηρίο" μέσα σου ξυπνήσει και πάλι και σε φάει, και τότε θα είναι πια αργά.
Σκέφτομαι όμως ότι τουλάχιστον ζω. Κάποια στιγμή ίσως να ακολουθήσω αυτή την καταραμένη "παράδοση" της οικογένειας μας, μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή όμως θα ελπίζω. Και θα ζω, με όλη τη σημασία της λέξης.
Πήρα ένα μάθημα ζωής σήμερα, απο ένα μικρό παιδί και τη μαμά του. Πολύτιμο μάθημα ζωής.
Πεσμένη λίγο η σημερινή διάθεση. Θα ανέβει όμως. Η συντροφιά πάντα βοηθάει...
Ένα τραγούδι μου έχει κολλήσει απο το πρωί τόσο στο πιάνο όσο και στο βιολί. Παίζοντάς το όμως στο βιολί η καρδιά νιώθει περισσότερα... Νιώθει τη θλίψη της ημέρας..
Ο ηθοποιός απο τη σειρά Spartacus έφυγε απο καρκίνο. Ήταν νέος.
Θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση τους. Λίγο έλειψε και θα ήμουν. Κι όμως δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να ακολουθήσω την ίδια πορεία. Είναι τραγικό να κάθεσαι και να τρέμεις ότι ίσως κάποια στιγμή αυτό το "θηρίο" μέσα σου ξυπνήσει και πάλι και σε φάει, και τότε θα είναι πια αργά.
Σκέφτομαι όμως ότι τουλάχιστον ζω. Κάποια στιγμή ίσως να ακολουθήσω αυτή την καταραμένη "παράδοση" της οικογένειας μας, μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή όμως θα ελπίζω. Και θα ζω, με όλη τη σημασία της λέξης.
Πήρα ένα μάθημα ζωής σήμερα, απο ένα μικρό παιδί και τη μαμά του. Πολύτιμο μάθημα ζωής.
Πεσμένη λίγο η σημερινή διάθεση. Θα ανέβει όμως. Η συντροφιά πάντα βοηθάει...
Ένα τραγούδι μου έχει κολλήσει απο το πρωί τόσο στο πιάνο όσο και στο βιολί. Παίζοντάς το όμως στο βιολί η καρδιά νιώθει περισσότερα... Νιώθει τη θλίψη της ημέρας..
και μεις έχουμε εναν αγαπημενο φιλο που υποφερει..
ΑπάντησηΔιαγραφήφοβομαστε μα ελπιζουμε.. προσπαθουν και ζούνε όσο μπορουν,,,
ειναι τοσο αδικο..
αν εχεις ιστορικο το καλυτερο ειναι συχνες εξετασεις. η προσληψη ειναι το παν!
να προσεχεις...
@Αλς: Βασικά το πέρασα ήδη αυτό το στάδιο.. Είμαι υποτίθεται σε φάση ύφεσης... Αλλά ποτέ δεν ξέρουμε τί μπορεί να ξαναβγει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤεσπα, μάλλον αυτή είναι η ζωή.Δε σε ρωτά τι θες και τί όχι..
Κουράγιο και υπομονή για το φίλο σας..
Ειιι, ποια μελαγχολια? Ασε τη μελαγχολια στην ακρη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα είσαι εδώ, είσαι καλά και εισαι εσυ!
Τωρα ζεις, τώρα ζησε!
Ασε το τι μπορει να γινει... Τιποτα δεν εχει γινει τωρα. Το τωρα εχει σημασια.
Ελπιζω να εχει ανεβει η διαθεση σου..
Καληνύχτα!:)
Βασικα, εγω εδω τι να σχολιασω; ξερεις οτι ειμαι η μονη που σε καταλαβαινει πληρως γιατι οτι εχεις παθει το εχω παθει στην οικογενεια μου, εγω αυτο που εχω να σου πω, ειναι οτι μην σκεφτεσαι αρνητικα, σκεψου θετικα, χαμογελα γιατι αυτο ειναι κατι που ουσιαστικα δεν μας εχουν κλεψει ακομη. Η ζωη ειναι πολυπλοκη, αλλα θα πρεπει να αντιμετωπισουμε οτι μας παρουσιαζεται με θετικη ενεργεια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ριμπακ μου θυμιζει τον μπιμπερ οποτε καταλαβαινεις οτι και μονο που ειναι η φατσα του οσο καλο και να ειναι δε το χωνευω.
Χαχαχαχαχαχα
Σε φιλω γλυκα
Ο καθένας κάπου κάπου φοβάται μην πάθει κάτι, πόσο μάλλον εσύ που πέρασες τόσα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην το αφήνεις όμως αυτό να σε καταβάλει! Εχεις ανθρώπους -και το Σπύρο- που νοιάζονται για σένα, ζήσε όσο πιο δυνατά μπορείς!!!
Εγώ πάλι λέω, μπορούμε να ζούμε με τον φόβο? Είτε έχουμε κάποια ασθένεια είτε όχι, είτε κάτι παραμονεύει και εμείς εντελώς ανυποψίαστοι ζούμε τις μικρές μα πολύτιμες στιγμές μας. Εγώ λέω πως εγγύηση δεν υπάρχει για κανέναν μας. Εγώ μπορεί να φύγω πριν από σένα που έχει φωλιάσει μέσα σου η ανησυχία. Ποτέ δεν ξέρεις πως θα ξημερώσει. Ξέρεις? …..γι αυτό ας ζήσουμε όλοι αυτό που αγαπάμε σήμερα, τώρα και τρελαθείτε στα όνειρα. Ακόμα κι αν δεν πραγματοποιηθούν, τα όνειρα μας κρατάνε πάντα ζωντανούς. Καλή συνέχεια με πολλές χαρές ακόμα. Ντομένικα (αν θες επισκέψου τη δικιά μου γωνιά www.coffee-talks.com)
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Free Spirit: Μην ανησυχείς ανέβηκε η διάθεση... Το ξέρω και έχεις δίκιο, αυτό προσπαθώ να κάνω. Ζω το τώρα... Και το μέλλον θα δείξει!
ΑπάντησηΔιαγραφή@siren girl: Ο Ρίμπακ τον Μπίμπερ????? Ε,όχι βρε!
ΑπάντησηΔιαγραφή@sweet truth: Ναι το ξέρω... Γενικά τώρα πια προσπαθώ να τα βλέπω αλλιώς τα πράγματα και να σκέφτομαι περισσότερο και τους άλλους που είναι εδώ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα πια όμως ζω!!
@domenica: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου... Και το έχω βιώσει όλο αυτό που περιγράφεις δυστυχώς γιατί έχω χάσει αρκετά άτομα από τη μια στιγμή στην άλλη...
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις δίκιο όμως ότι : Ακόμα κι αν δεν πραγματοποιηθούν, τα όνειρα μας κρατάνε πάντα ζωντανούς..
Ποτέ δεν θα πάψω να ονειρεύομαι..Ακόμη και τα πιο τρελά πράγματα..
Μην ανησυχείς την ξέρω τη γωνιά σου ήδη;-)
Ο παππούς της ξαδέλφης μου έφυγε από καρκίνο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ θεία μιας φίλης μου επίσης.
Είναι τρομερός ο καρκίνος.
Μακάρι να ανακαλυφθεί μια μέθοδος που να τον καταπολεμει.
Είμαι επίσης αναγνώστρια στο μπλογκ μιας 19χρονης κοπέλας που παλεύει.Ελπίζουμε όλοι.:)
Να είσαι δυνατός πάντα.Να ονειρεύεσαι και να προσπαθείς.Η ζωή είναι όμορφη.<3
Φιλάκια!
Είναι κρίμα όταν τόσο νέοι άνθρωποι πεθαίνουν.Μου άρεσε πολύ στον Σπάρτακο,την έβλεπα τη σειρά(ουδέν σχόλιο...).
ΑπάντησηΔιαγραφήΕσύ όμως δεν θα έχεις αυτήν την τύχη.Αλλάζεις πορεία και το μέλλον είναι μπροστά σου!Όλα καλά θα πάνε...
@Κατερίνα: κι εγώ την έβλεπα! Μου άρεσε πολύ..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚρίμα, κρίμα για την οικογένεια του..
Μακάρι Κατερίνα μου, μακάρι.. Όλα πάνε καλά αυτή τη στιγμή και απλά θα ήταν κρίμα να μου τη χαλάσει...
Φιλιά πολλά..