Έτυχε σήμερα να πέσω στο παρακάτω βίντεο. Είναι απλά συγκλονιστικό. Την είχα δει τη συγκεκριμένη ταινία, πιο παλιά, αλλά δεν είχα δώσει τόση σημασία στο συγκεκριμένο κομμάτι.
Απίστευτος ο Τσάπλιν. Τόσα χρόνια έκανε βουβό κινηματογράφο, και όταν αποφάσισε να προχωρήσει σε ταινίες με λόγια, τότε είχα πραγματικά κάτι εξαιρετικό να πει.
Επίκαιρος και θα έλεγα και διαχρονικός (έτσι όπως πάει ο κόσμος μας), λόγος. Μακάρι ο κόσμος να μπορούσε να εμπνευστεί από κάτι τέτοιο και να έρθει επιτέλους μία μεγάλη και ριζική αλλαγή. Δυστυχώς, θα ακουστώ απαισιόδοξος για μια ακόμη φορά, θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατον.
Είναι ώρες που νιώθω ότι οι άνθρωποι είναι κλεισμένοι στο δικό τους μικρόκοσμο και αυτό είναι. Πέρα απο αυτόν τον μικρόκοσμο δεν του νοιάζει τί συμβαίνει. Ναι ανα περιόδους υπάρχουν κάποιες αναταράξεις, αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Για πολύ λίγο όμως. Ύστερα πάλι απο την αρχή. Κάποια στιγμή κάτι πρέπει να γίνει όμως.
Μου ακούγονται όμως όλα αυτά πολύ ρομαντικά. Και δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Θα ήθελα να πιστέψω ότι κάτι θα γίνει για να αλλάξει η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά με τέτοια μυαλά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Θέλω να πιστέψω ότι τα παιδιά μου θα ζήσουν σε έναν καλύτερο κόσμο και σε μια πιο ευνοϊκή κοινωνία απο αυτή. Θέλω να πιστέψω ότι τα παιδιά μου θα μπορέσουν να κάνουν όνειρα όπως έκανα εγώ μικρός.
Θέλω να πιστέψω, αλλά η πραγματικότητα με εμποδίζει...
Απλά απολαύστε αυτό το εξαιρετικό βίντεο...
Απίστευτος ο Τσάπλιν. Τόσα χρόνια έκανε βουβό κινηματογράφο, και όταν αποφάσισε να προχωρήσει σε ταινίες με λόγια, τότε είχα πραγματικά κάτι εξαιρετικό να πει.
Επίκαιρος και θα έλεγα και διαχρονικός (έτσι όπως πάει ο κόσμος μας), λόγος. Μακάρι ο κόσμος να μπορούσε να εμπνευστεί από κάτι τέτοιο και να έρθει επιτέλους μία μεγάλη και ριζική αλλαγή. Δυστυχώς, θα ακουστώ απαισιόδοξος για μια ακόμη φορά, θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατον.
Είναι ώρες που νιώθω ότι οι άνθρωποι είναι κλεισμένοι στο δικό τους μικρόκοσμο και αυτό είναι. Πέρα απο αυτόν τον μικρόκοσμο δεν του νοιάζει τί συμβαίνει. Ναι ανα περιόδους υπάρχουν κάποιες αναταράξεις, αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Για πολύ λίγο όμως. Ύστερα πάλι απο την αρχή. Κάποια στιγμή κάτι πρέπει να γίνει όμως.
Μου ακούγονται όμως όλα αυτά πολύ ρομαντικά. Και δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Θα ήθελα να πιστέψω ότι κάτι θα γίνει για να αλλάξει η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά με τέτοια μυαλά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Θέλω να πιστέψω ότι τα παιδιά μου θα ζήσουν σε έναν καλύτερο κόσμο και σε μια πιο ευνοϊκή κοινωνία απο αυτή. Θέλω να πιστέψω ότι τα παιδιά μου θα μπορέσουν να κάνουν όνειρα όπως έκανα εγώ μικρός.
Θέλω να πιστέψω, αλλά η πραγματικότητα με εμποδίζει...
Απλά απολαύστε αυτό το εξαιρετικό βίντεο...
Και εγώ ελπίζω να αλλάξει η κατάσταση. Και εσύ ελπίζεις. Και ελπίδα στην ελπίδα θα κάνουμε ένα τεράστιο φωτεινό ήλιο ελπίδας που θα λιώσει τον πάγο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό απόγευμα.
I Elpida einai ena oneiro pou xypna!
ΑπάντησηΔιαγραφήApla yperoho to video k exeretikos o agapimenos k athanatos stis mnimes mas Charly Chaplin! O skandaliaris telika xeri k mila me megalo pathos gia ti zoe k tin anthropotita!Skeftome tora oti yparchoun simera polloi anthropoi san afton, esy gia paradigma eisai toso diaforetikos alla pios kani telika tin diafora sto synolo? Oi politikoi? Tote tha eprepe na ginonte politikoi oi kalitehnes mas pou mporoun na vlepoun alios. Se efharisto pou to moirastikes mazi mas :-)
@creepy dreamer: Μακάρι πραγματικά... Μακάρι να λιώσει αυτός ο πάγος...
ΑπάντησηΔιαγραφή@Domenica: Έχεις απόλυτο δίκιο.. Εύχομαι να έρθει η στιγμή όπου όλοι αυτοί που τώρα κυβερνούν θα εξαφανιστούν και τη θέση τους θα πάρουν άτομα διαφορετικά και ευαίσθητα με την έννοια που το λες και εσύ...
Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...
δεν έχω λέξεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήαλήθεια δεν έχω.
@free spirit: Εγώ να δεις όταν το πέτυχα, δεν θα είναι υπερβολικό αν πω ότι βούρκωσα όταν το είδα..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι πραγματικά υπέροχο και το είχα δει ξανά πρόσφατα σε blog άλλου φίλου:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://parembassi.blogspot.com/2011/10/blog-post_3122.html
και έμεινα και γω από λόγια...
ο καθένας μας πιστεύω.