Ό,τι να'ναι....

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο κυριάρχο στοιχείο ήταν η ξεγνοιασιά και η χαλάρωση. Σε αυτό, κυρίαρχο στοιχείο ήταν το ό,τι να'ναι...

LoL από πού να το πιάσω και πού να το αφήσω; Απο το ότι κρύωσα και έχουν βουλώσει τα αυτιά μου και δεν ακούω; Παίζω πιάνο ή διαβάζω για τις εξετάσεις στο βιολί και απλά ακούω έναν μακρυνό ήχο....;

Ή να αναφέρω το ότι πήρα τηλέφωνο στη Γαλλία και προφανώς θα μπερδεύτηκα κάπου και έπεσα σε μια γιαγιά η οποία μου έπιασε και τη συζήτηση; Είδε τον αριθμό και με ρώτησε απο ποιά χώρα παίρνω, και κατενθουσιάστηκε όταν άκουσε Ελλάδα. Άρχισε να με ρωτά για τον καιρό, την κατάσταση, ότι στα νιάτα της ήθελε να έρθει αλλά δεν μπόρεσε. Και στο τέλος μου πετάει το κορυφαίο (επειδή όλη την ώρα έλεγα να επαναλάβει μιας και είχα τα βουλωμένα αυτιά και δεν άκουγα), μου κάνει αν θέλεις μπορώ να σου συστήσω τα ακουστικά που έχω εγώ για ητν ακοή μου, είναι πολύ αποτελεσματικά! Και φυσικά κλείσαμε λέγοντάς της τη συνταγή για το μουσακά...

Η αλήθεια είναι πως όταν το κλείσαμε με έπιασε μια μικρή κατάθλιψη γιατί στενοχωρήθηκα. Σκεφτόμουν πόσο μόνη μπορεί να ένιωθε για να πιάσει έτσι τη συζήτηση με έναν ξένο... Μου πέρασε βέβαια η κατάθλιψη με το που είδα ότι ο Σπύρος είχε επιτεθεί στα ολοκαίνουργια παπούτσια μου!! Θα μου πεις εσύ φταις που τα αφήνεις όπου να'ναι.. Και όμως, ήταν μέσα στο ντουλάπι αλλά ο κύριος σκύλος μου έχει μάθει να ανοίγει και τα ντουλάπια.....!

Η ωραιότατη συνέχεια έχει εμένα να θέλω να φάω κορν φλέϊκς, να πιάνω μηχανικά το κουτί απο το ντουλάπι (το οποίο πίστευα ότι ήταν δημητριακά....), και αφού πλησιάζω το κουτάλι στο στόμα συνειδητοποιώ ότι αντί για δημητριακά είχα βάλει τις κροκέτες του σκύλου.... Χμ, και να έχω το σκύλο να με κοιτάζει περίεργα και τη Δανάη να έχει λυθεί στα γέλια... Τς τς οικογενειακή συμπαράσταση σου λένε.....!

Φυσικά απο το όλο κουλό της κατάστασης δεν θα έλειπε και ένα κουλό όνειρο! Εγώ σε μια παραλία πίνοντας φραπέ (τον οποίο σιχαίνομαι όπως κάθε είδους καφέ), και ξαφνικά έρχονται προς το μέρος μου η Παπαρίζου, η Adele και ο Elvis (ολοζώντανος φυσικά.....) να μου πουν ότι έχω αργήσει στο στούντιο και με περιμένουν για να ηχογραφήσουμε το τραγούδι μας γιατί θα πρέπει να το παρουσιάσουμε στα Οσκαρ. Εν τω μεταξύ όλα αυτά γίνονταν στα γαλλικά. Στη συνέχεια βρίσκομαι ξαφνικά στο Λευκό οίκο όπου κάθομαι με τον Ομπάμα (συχνός θαμώνας των ονείρων μου..) και συζητούσαμε για την πορεία του Ολυμπιακού όταν μπαίνει μέσα η Amy Winehouse για να μου ανακοινώσει ότι αποφάσισε να της γράψω τη μουσική για όλα τα τραγούδια της... Εμ, τη συνέχεια προτιμώ να μην τη γράψω μιας και αφορά περίεργα σκηνικά με την εν λόγω τραγουδίστρια... Ασχολίαστο λολ...

Και το κερασάκι στην τούρτα είναι το σημερινό σκηνικό όπου ο εκτυπωτής μας ανάβει μόνος του και εκτυπώνει άσχετα κείμενα... Άσχετα όμως..! Πώς γίνεται να ανάβει μόνος του, μη με ρωτάτε δεν το ξέρω ακόμη το ψάχνουμε...

Ό,τι να'ναι πραγματικά.... Μπορώ να πω όμως ότι χρωμάτισε ιδιαίτερα τις 2-3 τελευταίες γκρίζες ημέρες..

Έτσι λοιπόν ξεκινά με ωραία διάθεση μία νέα εβδομάδα. Νέα εβδομάδα με πρόγραμμα φορτωμένο... Νέα εβδομάδα μέσα στην οποία ευελπιστώ να ολοκληρώσω ένα τμήμα του νέου μου project...

Καλη εβδομάδα λοιπόν σε όλους και εύχομαι να περάσατε ένα πιο ομαλό Σαββατοκύριαο...!!!