Ώρα για παιχνιδάκι..!

Ύστερα λοιπόν απο πρόσκληση της αγαπητής συγγραφέως του εξής πολύ ωραίου μπλογκ ήρθε η ώρα να γράψω για επτά άγνωστες πτυχές του χαρακτήρα μου...
Η αλήθεια είναι ότι το σκέφτηκα αρκετά, διότι τα περισσότερα είναι κυρίως πράγματα που οφείλονται στο σύνδρομο, οπότε είναι και κουλά στοιχεία.. Αλλά οκ τί να γίνει ο καθένας κουβαλάει περίεργα πράγματα, τουλάχιστον εγώ έχω και δικαιολογία λολ...!

7 πράγματα που δεν ξέρετε (ή μπορεί και να ξέρετε) για εμένα

1) Τα ρούχα στα συρτάρια και στις ντουλάπες μου είναι όλα σε συγκεκριμένη σειρά. Ανα είδος ρούχου, χρώμα, σχέδιο, εποχή, μέγεθος και συχνότητα που τα φοράω. Ένα ρούχο να μου μετακινήσει κάποιος και το καταλαβαίνω με την πρώτη ματιά. Απο μικρός έχω περάσει ώρες και ώρες τακτοποιώντας τα ρούχα μου έτσι (και φωνάζοντας σε όσους μου τα μετακινούν....).

2)Το πρωί έχω συγκεκριμένη ρουτίνα με το που ξυπνάω. Θα κάνω κάποια πράγματα με συγκεκριμένη σειρά, θα ακούσω συγκεκριμένη μουσική, θα φάω συγκεκριμένα πράγματα. Αν βγω λίγο απο το πρόγραμμα αυτό, η μέρα θα πάει χάλια ( ή έτσι πιστεύω τουλάχιστον....)

3)Για πολύ καιρό είχα χτίσει έναν 'τοίχο' γύρω μου. Μπορούσα μέσα μου να είμαι χάλια (στα πατώματα που λένε), αλλά στους έξω έδειχνα ο πιο χαρούμενος άνθρωπος όλης της γης!

4)Αν δω ταινία στην οποία ένα ζώο ή ένα παιδί υποφέρει ( ή απλά να έχει μια μικρή στενοχωρήμενη φατσούλα), βάζω αμέσως τα κλάματα. Δεν μπορώ να βλέπω τις διαφημίσεις με την κακοποίηση παιδιών ή τα εγκαταλελειμμένα ζώα δίχως να δακρύσω.

5) Όταν έχω νεύρα ή είμαι θυμωμένος θα βάλω να ακούσω Evanescence και θα σπάσω ότι βρω μπροστά μου.... (πόσα σερβίτσια έχουμε αλλάξει απο τότε που είμαι μικρός...)

6)Ανέκαθεν ήθελα μεγάλη οικογένεια, και απο τα 12 μου είχα αποφασίσει για τα ονόματα των παιδιών μου (και τη σειρά κι όλας....λολ....) . Αλέξανδρος, Φίλιππος, Αριάδνη, Νεφέλη, Χριστόφορος,Αφροδίτη,Ερμής.

7)Στα 12 μου είχαν προτείνει υποτροφία από το εθνικό ωδείο του Παρισιού και στη συνέχεια θα με έστελναν Νέα Υόρκη, αλλά συνέπεσε με το διαζύγιο των γονέων μου και επειδή η μητέρα μου θα επέστρεφε Ελλάδα, αρνήθηκα γιατί δεν άντεχα τη σκέψη να είμαι μακρυά της... Κι όμως δε μετανιώνω τελικά τώρα που το σκέφτομαι.

Αυτά.... Τώρα νομίζω ότι πρέπει να δώσω με τη σειρά μου κάποια βραβεία, αλλά για να είμαι ειλικρινής δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποια blogs απο αυτά που διαβάζω, οπότε προτρέπω όποιον θέλει ας το κάνει το παιχνίδι αυτό...