Επιστροφή στη ζωή. Κυριολεκτικά και μεταφορικά θα έλεγα...
Επιστροφή στη δουλειά, σε κάτι που αγαπώ και συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι για εμένα. Σωστά λένε ότι την αξία ενός πράγματος την καταλαβαίνεις μόνο όταν χάσεις το συγκεκριμένο πράγμα. Έχασα αρκετά πράγματα/ανθρώπους/καταστάσεις, κι όμως δεν έβαλα μυαλό.
Έπρεπε να φθάσω στο σημείο να χάσω την υγεία μου, και να μείνω μακρυά απο τη δουλειά που τόσο λατρεύω για να καταλάβω πόσο καλό μου έκανε. Πόσο υπερ-λατρεύω να είμαι με αυτά τα παιδιά και να δημιουργούμε μουσική, συναισθήματα, εικόνες...
Η μεγάλη αγκαλιά που με περίμενε επιστρέφοντας στη δουλειά, οι φατσούλες και τα χαμόγελα ήταν το καμπανάκι που χτύπησε μέσα στο κεφάλι μου και μου είπε : Κέβιν μην ξαναφήσεις τίποτα και κανέναν να σε ρίξει κάτω! Και αυτό θα γίνει λοιπόν...
Ειδικά τώρα,που απο εδώ και πέρα πολλά πράγματα αλλάζουν... [τεράστιο χαμόγελο κολλάει εδώ!]
Επειδή πολλά έχουν συμβεί τελευταία έχω γίνει λίγο προληπτικός... Δεν θέλω να μιλάω ή να σκέφτομαι τα πράγματα τα οποία πρόκειται να έρθουν, αλλά δεν μπορώ... Η χαρά, ο ενθουσιασμός είναι τόσο έντονα που δεν ξέρω πως να τα διαχειριστώ... Ανέκαθεν είχα το θέμα με τα συναισθήματα, τώρα όμως είναι ακόμη πιο μεγάλο...
Ίσως τελικά δεν θα έπρεπε να προσπαθώ να συγκρατηθώ, και απλά να το απολαύσω και να αφεθώ στα σχέδια και στα όνειρα...
Από αύριο ξεκινάμε την αναζήτηση της νέας και μεγαλύτερης στέγης. Τώρα πια έχουμε άλλα κριτήρια αναζήτησης. Τόσα να σκεφτούμε, τόσα να υπολογίσουμε που αγχώνομαι τόσο πολύ... Άγχος με την καλή έννοια θα έλεγα. Άγχος για το αν θα βρω αυτό που έχω φανταστεί, άγχος για το αν θα γίνουν όλα όσα έιναι στο πρόγραμμα, άγχος για το πως θα εξελιχθεί όλο αυτό το διάστημα της αναμονής.. Κατά έναν περίεργο τρόπο είμαστε έτοιμοι, πανέτοιμοι...
Κατά έναν περίεργο τρόπο όλα όσα ονειρεύτηκα μου δίνονται τώρα απλόχερα. Με λυπήθηκε το σύμπαν και τώρα προσπαθεί να εξιλεωθεί για όλα τα κακά που μου προξένησε... Καιρός ήταν...
Κοιμάμαι και ξυπνάω με όνειρα, μελωδίες και σχέδια. Για όσα θα έρθουν. Για ό,τι έρθει...
Αφιερώμενο λοιπόν στο δώρο που πρόκειται να έρθει....
Επιστροφή στη δουλειά, σε κάτι που αγαπώ και συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι για εμένα. Σωστά λένε ότι την αξία ενός πράγματος την καταλαβαίνεις μόνο όταν χάσεις το συγκεκριμένο πράγμα. Έχασα αρκετά πράγματα/ανθρώπους/καταστάσεις, κι όμως δεν έβαλα μυαλό.
Έπρεπε να φθάσω στο σημείο να χάσω την υγεία μου, και να μείνω μακρυά απο τη δουλειά που τόσο λατρεύω για να καταλάβω πόσο καλό μου έκανε. Πόσο υπερ-λατρεύω να είμαι με αυτά τα παιδιά και να δημιουργούμε μουσική, συναισθήματα, εικόνες...
Η μεγάλη αγκαλιά που με περίμενε επιστρέφοντας στη δουλειά, οι φατσούλες και τα χαμόγελα ήταν το καμπανάκι που χτύπησε μέσα στο κεφάλι μου και μου είπε : Κέβιν μην ξαναφήσεις τίποτα και κανέναν να σε ρίξει κάτω! Και αυτό θα γίνει λοιπόν...
Ειδικά τώρα,που απο εδώ και πέρα πολλά πράγματα αλλάζουν... [τεράστιο χαμόγελο κολλάει εδώ!]
Επειδή πολλά έχουν συμβεί τελευταία έχω γίνει λίγο προληπτικός... Δεν θέλω να μιλάω ή να σκέφτομαι τα πράγματα τα οποία πρόκειται να έρθουν, αλλά δεν μπορώ... Η χαρά, ο ενθουσιασμός είναι τόσο έντονα που δεν ξέρω πως να τα διαχειριστώ... Ανέκαθεν είχα το θέμα με τα συναισθήματα, τώρα όμως είναι ακόμη πιο μεγάλο...
Ίσως τελικά δεν θα έπρεπε να προσπαθώ να συγκρατηθώ, και απλά να το απολαύσω και να αφεθώ στα σχέδια και στα όνειρα...
Από αύριο ξεκινάμε την αναζήτηση της νέας και μεγαλύτερης στέγης. Τώρα πια έχουμε άλλα κριτήρια αναζήτησης. Τόσα να σκεφτούμε, τόσα να υπολογίσουμε που αγχώνομαι τόσο πολύ... Άγχος με την καλή έννοια θα έλεγα. Άγχος για το αν θα βρω αυτό που έχω φανταστεί, άγχος για το αν θα γίνουν όλα όσα έιναι στο πρόγραμμα, άγχος για το πως θα εξελιχθεί όλο αυτό το διάστημα της αναμονής.. Κατά έναν περίεργο τρόπο είμαστε έτοιμοι, πανέτοιμοι...
Κατά έναν περίεργο τρόπο όλα όσα ονειρεύτηκα μου δίνονται τώρα απλόχερα. Με λυπήθηκε το σύμπαν και τώρα προσπαθεί να εξιλεωθεί για όλα τα κακά που μου προξένησε... Καιρός ήταν...
Κοιμάμαι και ξυπνάω με όνειρα, μελωδίες και σχέδια. Για όσα θα έρθουν. Για ό,τι έρθει...
Αφιερώμενο λοιπόν στο δώρο που πρόκειται να έρθει....
**Κοιμάμαι και ξυπνάω με όνειρα, μελωδίες και σχέδια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑΥΤΟΣ ΕΙΣΑΙ!
Αγάπη από μένα:)
Αυτό είναι μια αλήθεια! Μαι δεν μπορώ να το αποβάλλω! Αλλά καλύτρα ε;;
ΔιαγραφήΕύχομαι να είσαι καλά!
Καλή αρχή στην νέα σου ζωή!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε την ευχή να νιώθεις πάντοτε την ίδια πληρότητα, που νιώθεις και τώρα.
Δε θα μας πάρει η ζωή από κάτω, εμείς θα κερδίσουμε!
Δανάη :)
Ευχαριστώ πάρα πολύ!! Έχεις δίκιο, πρέπει να παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.. Καιρό έκανα το αντίθετο, αλλά επιτέλους ξύπνησα..
ΔιαγραφήΑν ζούμε με το φόβο πως θα χάσουμε ότι αγαπάμε είναι σαν να χάσαμε ήδη! Η χαρά λευτερώνεται στο τώρα και είναι αυτό που έχουμε όλοι μας. Στο τώρα λοιπόν ας ονειρευτούμε, στο τώρα ας γευτούμε, στο τώρα ας αγγίξουμε ότι αγαπάμε για να είναι η ζωή γλυκιά όπως της αξίζει να είναι! Και κυρίως για το δώρο που έρχεται, ΝΑΙ!!! *χαμόγελο*
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλα τόσο όμορφα τόσο υπέροχα!! Σου αξίζουν!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘυμάμαι κάποτε μου είπες πως κάτι τέτοιο δεν θα το άξιζες... είδες όμως πώς τα φέρνει η ζωή?!
Ασε τις προκαταλήψεις στην άκρη!!
Καλή επιτυχία στην εύρεση της νέας στέγης!!!