Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Καλως ήλθες έμπνευση... ή αλλιώς φωνή της ψυχής#5

Αρχίσω να κοιμάμαι τα βράδια και πάλι...
Με αποκοιμίζει φωνή σου, τα καθησυχιστικά σου λόγια, η αναπνοή σου.
Κλείνω τα μάτια και βλέπω όλες τις εικόνες που μου περιγράφεις.
Ηρεμεί έτσι η καρδιά μου. Πάντα είχα ανάγκη τις εικόνες αυτές.
Η ζεστασιά με ταξιδεύει με ασφάλεια στη χώρα των ονείρων.
Βλέπω όμορφα πράγματα, μυρίζω αρώματα, ακούω ήχους.

Τα συναίσθηματα αυτά όμως, με ξυπνούν και με οδηγούν στο πιάνο.
Έτσι απλά, μετά απο τόσο καιρό ξαναβρήκα την έμπνευση. Ξαναβρήκα το κουράγιο και τη δύναμη να αφήσω τη φωνή της ψυχής να μιλήσει με τα δικά της γνωστά λόγια...

Με παρέα την πανσέληνο, και το πιάνο άρχισε η ψυχή να μιλάει... Να εκφράζει αυτά που τόσο καιρό καταπίεζα. Και βγήκαν επιτέλους επειδή βρέθηκε η γαλήνη. Και ίσως η ελπίδα;


10 σχόλια:

  1. Tα ερεθισματα εχουν τον πρωτο λογο στην εμπνευση!

    Πολυ ομορφη αναρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. είναι το ωραιότερο κομμάτι σου θαρρώ.Μιλάει η ψυχή σου,πραγματικά.Εξαιρετικό!Χίλια μπράβο σε εσένα και χίλια ευχαριστώ στην έμπνευσή σου!
    Είναι μοναδικό συναίσθημα το να κοιμάσαι ήρεμα και γαλήνια μετά από τόσες άυπνες νύχτες,χάρις στα καθησυχιστικά λόγια μιας γλυκιάς φωνής.Μακάρι αυτή η φωνή να σε συντροφεύει σε κάθε ύπνο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου Κατερίνα, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα όμρφά σου λόγια..

      Εύχομαι να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  3. Ελπίδα!
    Καλά φυλαγμένη, δωρισμένη στη γη από αγγέλους. Σαν αγκαλιά από νεράιδες φέρνει αναπαμό και την υπόσχεση της προσπάθειας. Ελπίδα, τρυπωμένη στις γωνιές της καρδιάς. Χωρίς αυτήν τα πάντα μαραίνονται, καταδικάζονται. Σαν λουλούδια που φυτρώνουν μες τα αγκάθια, σαν το χρυσό δειλινό που σπάει τον γκρίζο ουρανό, σαν μαντολίνο που ζωντανεύει σε παιδικά δάκτυλα. Αδελφή της αγάπης, η ελπίδα δεν εγκαταλείπει ποτέ και κανέναν, πεθαίνει πάντα τελευταία, μετά από εμάς. Σαν πιστή φίλη, πάντα στο παρόν αφήνει ανοιχτό παράθυρο στο μέλλον. Ελπίδα, ένα όνειρο που ξυπνά και μετά το ζούμε σαν γλυκό πρώτο φιλί.
    Ποιος ζει χωρίς ελπίδα? Κανείς!
    Welcome back, μικρέ Αλχημιστή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως είπα και στο χώρο σου, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία τελικά...

      Διαγραφή
  4. ποσο χαρηκα οταν ειδα τον τιτλο της αναρτησης!!!!

    αμεσως καταλαβα και ετρεξα να ρθω να το ακουσωωωωωωωωωωω..

    πολυ ομορφο!!!!!!


    ενα σωρο εικονες ζωγραφισα με το μυαλο...

    σε ευχαριστώ !!!!

    πολλα φιλια και ζεστες αγκαλιεςς..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με συγκινεί το ότι η μουσική σε έκανε να φανταστείς πράγματα! Ειλικρινά είανι ότι πιο όμορφο...

      Εύχομαι να είσαι καλά! Φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Ελπίδα και γαλήνη... και γω αυτά βρήκα μετά από την έμπνευσή σου...!!!!
    Να σαι και πάντα να γεμίζεις την ώρα μου με τέτοιες μελωδίες!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο με τιμά αυτό που λες.. Χαίρομαι λοιπόν που μπόρεσε αυτή μου η προσπάθεια να σου χαρίσει γαλήνη και ελπίδα..

      (Χαίρομαι που βρήκα μνμ σου!! μου είχες λείψει!!)

      Διαγραφή