Για μια ακόμη φορά χάθηκα για λίγο απο τα λημέρια αυτά...! Για καλούς λόγους όμως, έτσι για πρωτοτυπία δηλαδή!
Έλειψα για λόγους επαγγελματικούς, χρειάστηκε να πάω εξωτερικό για διάφορες δουλειές. Πρώτη φορά που στενοχωριόμουν που έκανα ταξίδι, διότι με κράτησαν μακρυά απο το σπίτι για αρκετό καιρό.
Τί όμορφο συναίσθημα να νοσταλγείς έτσι το σπίτι ΣΟΥ, να θέλεις πώς και πώς να γυρίσεις...
Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα για λίγο σαν ροκ-σταρ χαχα.. Οκ εντάξει υπερβάλλω 2 ηχογραφήσεις έγιναν απλά, και 3 ταξίδια, αλλά κάτι δεν είναι και αυτό; Για να είμαι ειλικρινής δε συνειδητοποίησα πώς πέρασαν έτσι 3 εβδομάδες περίπου διότι ο φόρτος εργασίας ήταν τεράστιος και ο χρόνος ελάχιστος... Και φυσικά το μυαλό συνεχώς στο σπίτι...!
Παρά το ότι μένουν ακόμη 3 μήνες, ε όσο να'ναι μια ανησυχία και ένα άγχος το έχεις.. Ειδικά τώρα που άρχισαν οι ζέστες...! Ευτυχώς που κλείνουν σε λίγο τα σχολεία, για να μπορέσει να κάτσει λίγο να ηρεμήσει..
Μας βλέπω να παίρνουμε τα 2 σκυλιά, τις βαλίτσες μας και να παραθερίσουμε στην Κινέτα, όπου θα έχουμε και τη θαλλασίτσα μας για κανένα μπάνιο, μέχρι να έρθει επιτέλους ο Σεπτέμβρης..
Νιώθω ότι έχω μπει σε άλλη φάση, εντελώς διαφορετική. Άλλες υποχρεώσεις, άλλος τρόπος σκέψης, άλλες προτεραιότητες... Νομίζω μου αρέσουν όλα αυτά...!
Πρόσφατα κάποιος με κατηγόρησε ότι ζω σε άλλη πραγματικότητα, άλλη διάσταση. Δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο θα πρέπει να διακιολογηθώ που επιτέλους η ζωή μου πάει καλά και έχει μπει σε έναν όμορφο δρόμο; Επειδή τα πράγματα πάνε καλά για εμένα σημαίνει ότι αγνοώ την κατάσταση;
Πρώτα απο όλα κάποιος που δε με γνωρίζει, δε μπορεί να με κρίνει. Ξέρεις εσύ φίλε μου τί μπορεί εγώ να κάνω για να βοηθήσω ή όχι; Ανέκαθεν με εκνεύριζαν οι άνρθωποι που σε κρίνουν δίχως να ξέρουν.
Τώρα όμως με εκνευρίζει ακόμη περισσότερο. Ειδικά τώρα, που κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω. Επειδή δε βγαίνω να το διατυμπανίσω δηλαδή; Τεσπα, απλά δε δίνω σημασία.
Ό,τι κάνεις το κάνεις για εσένα. Αυτό μου είπαν να έχω στο μυαλό, και αυτό θα έχω.
Θέλω να κάνω μια βόλτα από τις «γειτονιές» σας αγαπητοί μου φίλοι, και θα το κάνω όσο το δυνατόν γρηγορότερα..
Έχω την αίσθηση ότι πολλά πράγματα έχουν αλλάξει απο τότε που έφυγα... Περίεργο συναίσθημα. Ακόμη και αν δεν υπάρχει μια άμεση προσωπική επαφή με ορισμένα άτομα, νιώθω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει... Όχι μεταξύ μας, αλλά στη ζωή αυτών των ατόμων..
Εύχομαι να είστε όλοι καλά, και να απολαύσετε όσο μπορείτε αυτό το καλοκαιράκι...
Θα προσπαθήσω να μη χαθώ πάλι!!
Πόσο το νιώθω αυτό το τραγούδι, μα πόσο το νιώθω!!!!
Πόσο το νιώθω αυτό το τραγούδι, μα πόσο το νιώθω!!!!
Και σήμερα έλεγα να σου γράψω μέιλ διαμαρτυρίας για την πολύμηνη απουσία σου!Χαίρομαι όμως που είσαι καλά!!Και κυρίως που όλα βαίνουν προς το καλύτερο(τουλάχιστον για σας)...Αυτός/ή που σε "κατηγόρησε" πως ζεις σε άλλη διάσταση,θαρρώ πως ζηλεύει κάπως.Γενικά, θεωρώ πως κρίνεις αρνητικά ή κατηγορείς απλά και μόνο επειδή ζηλεύεις που δεν έτυχε σε εσένα και έτυχε στον άλλον.Το να ζηλεύεις όμως τη ζωή του άλλου είναι σα να μοιρολατρείς για τις επιλογές που έκανες και που όλα σου πάνε στραβά!Ασε τους λοιπόν να λένε και ζήσε τη ζωή σου to the fullest!!Λατρεύω τους Vegas και το εν λόγω τραγούδι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχα είδες; Τα μεγάλα πνεύματα...
ΔιαγραφήΈχεις δίκιο, ο φθόνος και η ζήλεια είναι μεγάλο πράγμα..
Ε΄γω ένα πράγμα λέω πάντα, οι φίλοι φαίνονται κυρίως στις πολύ χαρούμενες στιγμές σου.
Δηλαδή, όταν όλα σου πάνε χάλια φυσικά και είναι όλοι εκεί γύρω σου, αλλά όταν είσα στα καλύτερα σου μόνο οι πραγματικοί φίλοι θα μείνουν δίπλα σου. Μόνο οι πραγματικοί φίλοι θα αντέξουν να σε βλέπουν έτσι, δίχως ζήλεια...
Κι εγώ λατρεύω Vegas!!!!
Βρε Κατερινάκι πόσο συμφωνώ μαζί σου, σε όλα τα σχόλια. Μερικές συμπεριφορές είναι φως φανάρι και δυστυχώς ναι ζει και βασιλεύει η ζήλια ανάμεσα μας. Και εγώ ζηλεύω κάποτε αλλά το παραδέχομαι και με μαλώνω χε χε – ζηλεύω αυτούς που κάνουν ότι θέλουν ή τουλάχιστον που κάνουν συχνά αυτό που θέλουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαμογέλασα γλυκόπικρα όταν διάβαζα εκεί που λες Κέβιν πως αισθάνεσαι πως κάποια πράγματα έχουν αλλάξει για μερικούς ανθρώπους εδώ στην ηλεκτρονική γειτονιά σου. Εμένα ας πούμε συνέβη κάτι – εδώ και 4 μήνες – που πραγματικά νομίζω πως είναι ένα κακό όνειρο και θα ξυπνήσω, μου φαίνεται τόσο αφύσικο που το ζω αφού για καλή μου τύχη όλα μου τα χρόνια σχεδόν έζησα μέσα στην αγάπη, την χαρά, το γλέντι, το τραγούδι, το γέλιο. Και ξαφνικά ένας από εμάς τους αγαπημένους φεύγει σιγά – σιγά και ενώ ξέρω πως είναι μέρος της ζωής, πως όλοι θα φύγουμε αισθάνομαι λες και κάποιος μου κάνει πλάκα. Απίστευτο πως δεν δέχεται το μυαλό κάποτε την πραγματικότητα. Απ’ την άλλη πάλι έχει στιγμές που εύχομαι να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται, να μην υποφέρει άλλο. Και ούτε νιώθω άσχημα με αυτή τη σκέψη γιατί θέλω να είμαι αληθινή με τον εαυτό μου και ναι προτιμώ να τον χάσω παρά να υποφέρει. Μπορείς να φύγεις Πήγασε μου, από μένα είσαι ελεύθερος. Το λέω αυτό γιατί λένε πως άμα τους κρατάς, παρατείνεις το μαρτύριο τους στη γη. Τελικά όλα είναι δανικά και η χαρά και ο πόνος *χαμόγελο* Γι αυτό ας ζήσουμε τουλάχιστον τα όνειρα μας!!!
Σε νιώθω απόλυτα.. το βίωσα πολλές φορές αυτό που περιγράφεις, με δικούς μου ανθρώπους..
ΔιαγραφήΕίναι περίεργο να νιώθεις έτσι, αλλά πράγματι αυτό συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις.. Εύχομαι μόνο να σταματήσει το άτομο αυτό να υποφέρει... Είναι ό,τι καλύτερο μποορύμε να κάνουμε...
Πολλά αλλάζουν και πολλά γίνονται στις ζωές μας, ευτυχώς ή δυστυχώς...
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω πως τις διακοπές σου πάντως θα τις ζήλευαν πολλοί!!
Σε φιλώ